استورى ، تذكره 1023 ؛ تذكره‌نويسى 747 ؛ آصفيه 3 / 100 ش 1293 . حقيقت سراهيه . غلام محيى الدين - تشريف الفقرا . حقيقت العاشقين . ن . ازبكستان ، تاشكند 3 / 395 . حقيقت الفقرا : حديقة الفقرا . شيخ محمود معروف به پير محمد لاهورىزاده 1008 ق سروده‌ى 1071 ق / 1661 م . مثنوى است در احوال و خوارق عادات شاه حسين لاهورى ( د 1058 ق / 1648 م ) . اين مثنوى در ( مشترك 7 / 887 ) شناسانده شده است جز آن‌كه در آن‌جا تخلص سراينده نادرست « مقبول » نقل شده است . اين مثنوى در لاهور ، مجلس شاه حسين ، 1966 م 168 ص . از روى تنها نسخهء آن چاپ شده است و نسخهء چاپى آن در گنج‌بخش 16900 نگاهدارى مىشود . آغاز : اول از هرچه خامه بنگارد * - نام اللّه به نامه بنگارد . مشترك 7 / 837 « حديقه الفقرا » ، 887 « حقيقت الفقرا » كه تخلص‌اش نادرست مقبول آمده است ، همانجا 11 / 921 ؛ استورى 1060 « رساله در حالات شاه پير محمد » كار عظمت اللّه ؛ ترجمه‌ها 210 ؛ پاكستان مين 2 / 175 « حقيقت الفقرا » ؛ بشير حسين ، شيرانى 1 / 70 ؛ نوشاهى ، چاپى 971 . حقيقت الفقرا . لاهورى . ترجمهء اردويى ، به نثر . از سيد احمد شاه حيدرآبادى . چاپ : لاهور ، 1341 ق . مشترك 11 / 921 ( نامش ) ؛ ترجمه‌ها 210 . حقيقت‌هاى بىخود . از رام سيتا سنگه متخلص به فكرت . در حالات پير خود منشى سيتل سنگه متخلص به بىخود با خدا . چاپ : هند ، 1848 م ، سنگى . مشار 2 / 1788 ؛ هندوون كاحصه 213 . حكايات الاوليا . ابو محمد خلدى ( د 959 ق ) . مشايخ چشت 91 . حكايات الصالحين : جامع الحكايات . حبيب ركن الدين پهلوارى قريشى . نگاشته‌ى 1060 ق / 1650 م . نگارنده بايستى از مردم سند باشد . و پهلوار نيز گويا از بخش‌هاى لوهرى سند پاكستان است . در 1060 ه : چو خاطر به تاريخ گشت آزمود * - ز هجرت يكهزار و شصت بنمود . نام نگارنده و اين تاريخ در « خاتمه » و نام كتاب در ديباچه « حكايات الصالحين » و در خاتمه « جامع الحكايات » آمده است . در ديباچه از مردمى ياد مىكند كه زبان عربى را نمىدانند . پس آن را به زبان فارسى ترجمه كرد كه از زبان سندى نيز به گفته‌ى او آسان‌تر است . بشير حسين در فهرست شيرانى از مترجم نام نبرده است و شايد دو نسخهء شيرانى نام مترجم را نداشته است . ولى مىنويسد : « تكملهء ترجمهء خلاصة المفاخر » و يا « تكملهء روضة ( چنين ) الرياحين » عبد اللّه بن اسعد يمنى د 760 ق / 1359 م مىباشد . استورى ( 2 / 1056 ) ترجمهء آن را از عثمان بن عمر مشهور به كهف از متن عربى ، بىتاريخ ، ياد كرده است . هرچند همين نشانىها ( 20 باب * 10 حكايت ) را دارد كه چلبى ( 1 / 674 ) از « حكايت الصالحين » فارسى ( ولى نگفته ترجمه است ) از شيخ عثمان بن عمر كهف ياد كرده است . بىتاريخ . و شايد دو ( يا چند - پس از اين ) ترجمه داشته باشد يكى نسخه‌هاى